Równolegle z cywilnym państwem podziemnym rozwijała się tajna armia. Armii Krajowej wyznaczono trzy etapy działania: konspiracji, odtwarzania sił zbrojnych i powstania powszechnego. Urzędujący od czerwca 1940 r. w Warszawie sztab Komendy Głównej AK miał strukturę sztabu regularnej armii z oddziałami: 1 - organizacyjnym, personalnym, odtwarzania sił zbrojnych, II - wywiadowczym i kontrwywiadowczym, III - operacyjnym, szkoleniowym, IV - kwatermistrzowskim, V - łączności, VI - informacji i propagandy, VII - finansowym i kontroli oraz Kierownictwem Dywersji (Kedyw), Szefostwem Biur Wojskowych, Szefostwem Służby Sprawiedliwości i Służbą Duszpasterstwa. Polskie państwo podziemne było ewenementem w skali okupowanej Europy, a jego rozpad spowodowany był działalnością NKWD. Po aresztowaniu wszystkich jej członków przez NKWD w marcu 1945 r. rozwiązano Krajową Radę Ministrów. Dnia 29 czerwca 1945 r. Delegat Główny, w obliczu nieuchronnej klęski polityki rządu londyńskiego, złożył swe obowiązki na ręce ówczesnego przewodniczącego Rady Jedności Narodowej Jerzego Brauna.